بیمار، در سفری.رویاهای من سرگردان استبر خلنگزارانِ پژمرده."باشوْ"______________________________________+ انسان امروز، انسان انتظارهای بی پایان است؛ گویی زندگی خود را هر روز صبح به روزی دیگر به تعویق می اندازد. آرزوهای او زنجیره ی پوچی است که تا بی پایان جهان ادامه می یابد و این است که به زندگی او "م...

"كينه هايم را فراموش كرده ام، عشق هايم را ، دشمنانم را بخشوده ام ، دوست تازه اى برنمى گزينم" " كيارستمى" +بارون میاد

کلمه چون شیشه ی شکسته در زخم فرو می رفت هوا سرد بود و تنها دشنام گرم مان می کرد... +بروسان

من خود را فرزند این زمانه میبینم، فرزند بیاعتقادی و تردید. احتمال دارد،اما نه یقین دارم، که تا دم مرگ هم همینجور بمانم. من همیشه در حسرت رسیدن به اعتقاد زجر کشیدهام و هنوز هم میکشم؛ و هر چه دشواریهای فکری در این مسیر بیشتر فشار میآورند، این حسرت هم بیشتر میشود.برادران کارامازوف/داستایفسکی پ.ن: روزگا...

آنچه برای ذهن هندی اهمیت دارد مفهوم مجرد زمانی چرخه ای است که گاه با واحد های عجیبی مانند "دوران سال های بی شمار" سنجیده می شود ذهن هندی چنان شیفته گستره ی وصف ناپذیر و بی انتهای هستی است که اندوه و رنج واقعی موجودات زودگذری را که در برابر چشمانش قرار دارد به کلی نادیده می گیردازنظر حکیمان هندی این ...

بر سرتاسر دریا کنار یکی نخل نیست که بدو ماند، نه شهریاری بر اورنگ نه ستارهیی تابان در گذر. چندان که سر بر سینهی یَشم خویش فروافکندشب به جستوجوی دشتها برمیخیزد تا در برابرش به زانو درآید. تنها گیتارها به طنین درمیآیند از برای جبریل، ملک مقرب، خصم سوگند خوردهی بیدبُنان و رام کنندهی قُمریکان.هان، جبریل...

بجنب، ای گور!بادِ خزانصدای گریهی من است."باشوْ"________________________________________________به این شکل فکر کنیم ؛ ایمان ما كوه را ازجا میكَنَد. عشق ما خورشید و ستارگان را از جا حركت میدهد. طبیعت با اندوه شدید ما مهربان است، و گور در تندباد خزان كه با آهكشیدن ما یگانه است میلرزد.شاید باد بوزد و شا...

u200d میدانم اگر قضاوت نادرستی در مورد کسی بکنم، دنیا تمام تلاشش را میکند تا مرا در شرایط او قرار دهد تا به من ثابت کند در تاریکی، همهی ما شبیه یکدیگریم...تسخیر شدگان/داستایفسکی پ.ن:حقیقتا من چنین چیزی رو، هم به لحاظ ظاهری و باطنی عمیقا تجربه کردم و احتمالا این حس یگانه ترین حقیقت دنیای ذهنی و روحی ...

ماه در افق فرو شده است.آنچه به جای ماندهتنها چهار گوشهی میز است.+این شعر مرثیهیی است در مرگ پدر كیكاكوُی شاعر، كه در اینجا چون ماه نشان داده شده است. او پشت این میز، مینشست.چهار گوشهی میز رمز چیزی نیست.در مقابل دایرهی كامل ماه، كه هر روز برمیآید و فرو میرود، این چهار گوشهی میز چیزی جاوید و بیتغییر ا...

چه فرق میکرد زندانی در چشم انداز باشد یا دانشگاهی؟اگر که رویا تنها احتلامی بود بازی گوشانهتشنج پوستم را که میشنوم سوزن سوزن که میشود کف پا ،علامت این است که چیزی خراب میشوددمی که یک کلمه هم زیادیستدرخت و سنگ و سار و سنگسار و دار،سایه دستیست که میپندارد دنیا را باید از چیزهایی پاک کردچقدر باید در این...

لانه یِ متروكِ كلاغِ مهاجر درختِ آلویی شدهاست!

...بالا، نه آجری كه سر را بپوشاند؛پایین، نه بندِ انگشتی خاك كه پا بر آن بگذارد.زبان میخواهد بگوید، امّا كلمات ناپدید میشوند؛دل میخواهد بیامیزد، امّا اندیشهها محو میشوند.تو فقط باید هست را از معنا خالی كنی.و نیست را واقعی نگیری.خَسی كه به بالا میپرد آسمان را تیره میكند؛ذرهیی غبار، زمین را میپوشاند......

چنان به نظاره ایستادهام كه پنداریدر خاطرم اندیشهیی نمیگذرد. –یك شامگاه پاییزی."سوُته جو"__________________________________________________امشب احتمالآ ازآن شب هایی است که آدمی باید حتما وبلاگ داشته باشد...از وهن از اندوه های مدام شبانه و روزانه!یک:جانِ قصه در این است که اوضاع و احوال شخصی، روحی و فر...

پیمان شکن هرآینه گَردَد شکسته حالانَّ العُهودَ عِندَ مَلیکِ النُّهی ذِمَممیجست از سحابِ اَمل رحمتی ولیجز دیدهاش مُعاینه بیرون نداد نَمدر نیلِ غم فُتاد سپهرش به طنز گفتالآنَ قَد نَدِمتَ و ما یَنفَعُ النَّدَم+ترجمهانَّ العُهودَ عِندَ مَلیکِ النُّهی ذِمَم (همانا که پیمانها در نزد مالکانشان، ضامن هستند....

چنان به نظاره ایستادهام كه پنداریدر خاطرم اندیشهیی نمیگذرد. –یك شامگاه پاییزی."سوُته جو" __________________________________________________امشب احتمالآ ازآن شب هایی است که آدمی باید حتما وبلاگ داشته باشد...از وهن از اندوه های مدام شبانه و روزانه!یک:جانِ قصه در این است که اوضاع و احوال شخصی، روحی و ف...

اکنونتنها با خویشدوگانه در دانش خویشمیان صدها آبگینهناراست!رو در روی خویشمیان صدها خاطرهدلنگرانخسته از هر زخمیخزده از هر برودتکشتهی ریسمانِ خویششناسای خویش!دژخیم خویش!از چه رو، خود رابه دام فرزانگی خود افکندی؟..."نیچه "+گمان نکنم دیگر هرگز به این صفحه باز گردم،بدرود همه. Adblock test (Why?)

 مردی علوفه بر دوش میبَرد. ـــراهنمای ما است پنداری     به خَلنگزارانِ تابستانی.+باشوْ و سورا بر دشت پهناورِ موُساشی راه گم كرده بودند كه مردی را میبینند پشتواری علف بر پشت افكنده میرود. به دنبالش میروند. نكتهی شاعرانه در بیخبری و ندانستگی آن مرد است.در اینجا این احساس هم هست كه سرنوشت ما نامعلوم و ...

آرام ایستاده، غورغورِ غوكان، در دوردست نیز به گوش میآید. "بوُسون"

حتّا اینگونه، اینگونه، تسلیم در برابرِ فراسو پایانِ سال. "ایسا" +بس که آزاد خواهم شد ، از تکرار هجاهای همهمه در کشاکش این جنگ بی شکوه!

شاهدِ مرگِ خویش بودپیش از آنکه مرگ از جامش گلویی تر کند.اما غریوِ مرگ را به گوش میشنید(انفجارِ بیحوصلهی خفّتِ جاودانه رادر پیچوتابِ ریشخندی بیامان):«ــ رها می کنمت در برزخِ احتضار تا بکِشی!ننگِ حیاتت راتلختر از زخمِ خنجربچشیقطرهبهقطرهچکهبهچکه...تو خود این سُنّت نهادهایکه مرگتنهاشایستهی راستان باشد.»...