«شهریار بی هیچ تردیدی بزرگترین شاعر رمانتیک زبان فارسی است. روی کلمه رمانتیک باید قدری درنگ کنیم. اگر بگویند فلان شاعر رمانتیک است، مردم از آن « آبکی» بودن و « سطحی» بودن و «سوزناک و بی ارزش» بودن ر

... به زعم ما هنرِ نخواندن اهمیت زیادی دارد!یعنی نباید صرفاً به این دلیل که در حال حاضر فلان کتاب توجه اکثریتِ عامه را به خود جلب کرده به مطالعهی آن پرداخت- تألیفاتی چون جزوههای سیاسی و مذهبی

کاسپاردیوید فردریش

_ خسته از دستاورد های ناچیز خود،خسته از تظاهر به قادر بودن،ازخودِ قادر بودن،ازانجام کمی بهتر همان کار قدیمی،از کمی جلوتر رفتن در مسیر همان جاده تیره و کسالت بار قدیمی . _این بیان که دیگر هیچ چیز برای روایت کردن وجود ندارد،هیچ چیزی که با آن بتوان روایت کرد،هیچ چیزی که از آن بتوان روایت کرد ،هیچ قدرتی...

در نومیدی خویشپیشانی u200fاش را تكیه u200fمی u200fدهد بر كنارهu200f ی آتشْu200fدان."گیوْدایی"

کوچِ غریب را به یاد آراز غُربتی به غُربتِ دیگر،تا جُستجوی ایمانتنها فضیلتِ ما باشد. به یاد آر:تاریخِ ما بیقراری بودنه باورینه وطنی.

چهارسال و يازده ماه و دو روز باران باريد، در اين مدت، دورههايي هم بود که باران ريز ميشد؛آن وقت همه سراپا لباس ميپوشيدند و با قيافه ای نقاهت زده به انتظار مي ماندند تا پايان باران

انارِ شکسته!تو یکی شعلهای در دلِ شاخ و برگ،خواهرِ جسمانیِ ونوسیو خندۀ باغچه در باد!پروانگان به گردِ تو جمع میآیندچرا که آفتابات میپندارند،و از هراسِ آن که بسوزندکرمکانِ حقیر از تو دوری میگزینند.ت

گهگاهابرها استراحتی میدهند نظّارگانِ ماه را. +چیزی آرام و خاموش در این شعر هست، چیزی همراه با شكیبایی. این شكیبایی را آنانی میتوانند داشت كه با دلی پاك در ماهِ گهگاه پوشیده از ابر نظاره كنند، این شكیبایی را خود طبیعت هم دارد.

براه بادیه رفتن به از نشستن باطلاگر مــراد نیابم بقدر وسع بکوشم +یکم اردیبهشت ،روز سعدی ،افصح المتکلمین!

چون خیابانی که می گذرد در مهو می پیچد در حفره تاریک سرزندگی از دست رفتباپرکاهویی، با لبخند ساده اشبا سبد زردآلو کنار جوی آبو نعنا و پونهاز هر جهتمانیز می میریمچون گاوی فرو رفته در تنهایی خویشما نیز م

ای حلزوناز قلّهی فوُجی بالا برو امّا آهسته، آهسته! "ایسّا"

ستمبرینی: _عجبا،شما از ما نیستید،شما سالمید،اینجا فقط مهمانید،مثل اودیسه در سرزمین مردگان ؟چه جراتی می خواهد به اعماق فروشدن ،جایی که مردگان روزگار پوچ و بی ارزشی را می گذرانند...ما موجوداتی هستیم به اعماق فرو غلتیده! ... _چرا که نه؟آدم باید از هر چیزی با قدرت و حقیقت نام ببرد.این به زندگی قوت و تعا...

ستمبرینی: _ این محمل اندیشه، ابراز ،این راه گشای درخشان ترقی...موسیقی ماهیتی نیمه روشن،تردید آمیز،نا مسئولانه و بی طرفانه دارد، لابد ایراد خواهید گرفت، که می تواند واضح باشد، ولی طبی

زمان چیست ؟یک راز_ اثیری و نیرومند ،لازمه جهان پدیده ها ،یک حرکت در آمیخته و در پیوند با هستی اجسام در مکان و در حرکتشان ،ولی اگر حرکت نبود زمان هم نبود ؟اگر زمان نبود،حرکت نبود؟زمان فعال است،

در ترجمه رعایت امانت را به مفهوم درست کلمه میکنم و هیچ قسمتی از آن را تا مجبور نباشم حذف نمیکنم. در نتیجه نه چیزی از متن کم میکنم و نه چیزی به آن میافزایم و همان مطلب مورد نظر و نوشته مؤ

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیشکی روی ،ره ز که پرسی، چه کنی ،چون باشی!

سیدارتا حقیقت غائی هستی را دیده بود ، او دریافته بود که هر حرکت و جنبشی در تمام هستی معلولی بود که از علت نشأت می گرفت ،او می دانست که هیچ رهایی و رستگاریی حاصل نمی شود مگر با شفقت و دلسوزی ب

اقامتگاه (Domicile) از منظر حقوقی محل معینی است که فرد را وابسته می سازد و در واقع از ویژگی های فردی محسوب میشود. اقامتگاه مکانی در فرض قانون است بدین معنا که شخص به حکم قانون در آنجا حاضر فرض می شود، هرچند در آنجا حضور فیزیکی نداشته باشد.

اشخاص ذیل محجور و از تصرف در اموال و حقوق مالی خود ممنوع هستند: ۱- صغار؛ ۲- اشخاص غیررشید؛ ۳- مجانین